Kafa je mnogo više od napitka. Kod nas se uz nju započinje dan, dogovaraju poslovi i vode razgovori koji često potraju duže nego što je planirano. Najčešće je pijemo sa mlekom, šećerom ili ponekim aromatizovanim dodatkom, dok se širom sveta uz kafu vezuju sasvim drugačiji ukusi i navike.
Upravo zato, kafa često postaje i svojevrsni prozor u ljude, gradove i kulture. Dok su u mnogim zemljama najpopularniji dodaci i dalje različiti sirupi, biljna mleka ili začini poput cimeta, u Kini se poslednjih godina razvija sasvim drugačiji trend koji spaja tradiciju, lokalnu gastronomiju i savremeni način života.
Iz kineskog Ćongćinga Aleksandra Otašević donosi priču o neobičnim ukusima koji menjaju način na koji se kafa doživljava. Nakon godina provedenih u novinarstvu, danas je na drugačijem profesionalnom putu, ali želja za istraživanjem i dobrim pričama ostala je ista. Ovog puta vodi nas u svet neobičnih ukusa koji pokazuju da kafa u Kini odavno nije samo napitak.
Dok se zapadno tržište kafe uglavnom oslanja na standardne sirupe i različita biljna mleka, u Kini se odvija transformacija “kofeinske industrije“. Spajanjem viševekovne tradicije, lokalne gastronomije i savremenih potrošačkih navika, kineski ugostitelji kreirali su novu kategoriju napitaka. Ovaj fenomen privlači milione potrošača koji kroz kafu traže balans između intenzivnog načina života i očuvanja zdravlja.
Za strance, različiti i pomalo nepoznati ukusi mogu biti više nego zbunjujući – od amerikana sa grejpfrutom do kombinacija gorke dinje i voćke monk.
Jedan od najdominantnijih pravaca te nove revolucije jeste integracija tradicionalne kineske medicine u svakodnevne rituale. Predvodnik tog talasa je renomirani lanac apoteka Tong Ren Tang, sa tradicijom dugom 350 godina, koji je pokrenuo sopstvene visokotehnološke kafiće.
Umesto standardnih dodataka poput lešnika, njihovi barmeni u pripremi espresa i amerikana koriste autohtone lekovte sastojke kao što su godži bobice, koje služe kao baza za takozvani “Goji Latte“. Prema tradicionalnoj medicini, ove bobice bogate antioksidansima revitalizuju jetru i bubrege, pa se napitak najčešće preporučuje onima koji pate od hroničnog umora. Godži bobice se u kineskim kafićima dodaju u vidu baze ili sirupa, ali i direktno u šolju kako bi pustile svoju prirodnu slatkoću, ublažile gorčinu kafe i pojačale antioksidativno dejstvo napitka.
Sa druge strane, koren ženšena dodaje se direktno u produženi espreso radi podizanja nivoa energije. Pored toga, sušena kora tangerine i glog kuvaju se zajedno sa vodom koja se koristi za razblaživanje espresa za amerikano. Rezultat je napitak koji olakšava varenje i ubrzava metabolizam, uz specifičnu kiselkastu notu.
View this post on Instagram
Na sličan način, u Kini je danas veoma popularan i hladni amerikano sa sveže ceđenim sokom od grejpfruta. Priprema se tako što se preko soka i leda preliva dupli espreso. Grejpfrut kafi daje osvežavajuću citrusnu notu i prijatnu kiselost, jer mnoge vrste kafe već imaju prirodne arome koje podsećaju na ovo voće. Kiselost i gorčina grejpfruta stapaju se sa prženim tonovima kafe stvarajući izuzetno osvežavajuće letnje piće koje ubrzava metabolizam.
Gorka dinja/tikva je poznata kao moćan saveznik u regulaciji šećera u krvi, ali je njen ukus mnogima previše težak, a deca se sakrivaju kada je ona na stolu za ručak. Zbog toga se dodavanjem prirodnog zaslađivača sa nula kalorija – voćke monk (monk fruit), dobija kafa prijatnog ukusa i vrhunskih zdravstvenih benefita, bez ijednog grama dodatog šećera.
View this post on Instagram
Mladi u Kini ovaj pravac nazivaju “pun-sheng“, odnosno “pank-očuvanje zdravlja“ – filozofija u kojoj se nastoji da se svesno narušavanje zdravlja brzim tempom života neutrališe unosom prirodnih sastojaka kroz svakodnevne napitke. Upravo zato se takve kafe služe i u brojnim restoranima i kafićima unutar kampusa poput onog koji ima Renmin univerzitet – jedan od tri vodeća u Kini.
U regionima poznatim po začinjenoj hrani, kafa je postala platforma za izražavanje lokalnog kulinarskog identiteta. Epicentar tog trenda je Ćongćing, megalopolis prepoznatljiv po svojoj vertikalnoj arhitekturi i kaskadnim ugostiteljskim objektima uklesanim u stene turističke zone Hongyadong.
Grad koji je tokom Drugog svetskog rata bio prestonica Kine, a danas broji više od 30 miliona stanovnika, poznat je po kaskadnim vodopadima i vidikovcima sa kojih se pruža pogled na ušće reke Đaling u treću po dužini reku na svetu – moćni Jangce (Jangcekjang). Uz prirodne kontraste, prepoznatljiv je i po najmodernijim zgradama visokim i do 80 spratova.
U tom spoju starog i savremenog nastala je takozvana “Mala“ kafa – fuzija espresa i lokalnog zelenog ćongćingškog bibera. Ovaj biber dodaje blagu pikantnost koja pojačava cirkulaciju, a slično se koristi i u drugim “zlatnim“ wellness napicima kako bi se pojačala apsorpcija korisnih sastojaka. Efekat blage utrnulosti i citrusnog hlađenja postiže se na više načina. Najčešće se u klasični espreso dodaje koncentrovani sirup od zelenog bibera, dok se vrh napitka posipa krupno mlevenim zrnom.
View this post on Instagram
Za ljubitelje još neobičnijih ukusa kreiran je i Hot-Pot Affogato – desert u kojem se vreo espreso preliva preko sladoleda u koji su prethodno umešani komadići čili paprike i cela zrna lokalnog bibera, stvarajući asocijaciju na čuvenu ćongćingšku ljutu čorbu. Kineska ugostiteljska scena primenjuje i neuobičajene vizuelne elemente, pa pojedini kafići služe napitke ukrašene kolutovima svežih feferona. Istovremeno, ledene kafe u Ćongćingu često se poslužuju uz dodatak suvog leda koji stvara efekat magle u čaši, kao omaž rečnoj magli po kojoj je ovaj grad poznat.
Medijski i ekonomski analitičari ovaj fenomen opisuju kao trijumf takozvanog “guochao“ trenda, odnosno nacionalnog talasa marketinga. Kineski potrošači danas ne teže isključivo zapadnim standardima, već traže globalno prepoznatljiv proizvod koji je istovremeno duboko ukorenjen u lokalnoj tradiciji, kulturi i geografskom poreklu.
